در پروژه Mania New Yorkea، ماسیمیلیانو مالاگوا با پیوند دادن مفاهیم فلسفی به اشیاء روزمره، مرز میان کاربرد، هنر و تجربه زیست شهری را بازتعریف میکند. تعادل میان ماندگاری و زوال در این مجموعه، صندلیها حول محور تقابل میان «مواد بادوام» و «مواد گذرا» معنا مییابند. ساختارهای سرامیکی با فرمهایی نرمشده و نیمهمایع، از طریق هندسههای قطرهمانند خود، تجسمی از انباشتگی و محو شدن تدریجی زمان هستند. در مقابل، …