پس از دو سال افت متوالی، بخش ساختوساز اروپا نشانههایی از ورود به مرحلهای باثباتتر را نشان میدهد. بر اساس آخرین گزارش شبکه Euroconstruct در نوامبر ۲۰۲۵، تولید ساختوساز در ۱۹ کشور عضو این شبکه در سال ۲۰۲۳ حدود ۰.۵ درصد و در سال ۲۰۲۴ حدود ۱.۷ درصد کاهش یافته است؛ ضعیفترین عملکرد دوساله این بخش از زمان همهگیری کرونا. با این حال، پیشبینیها حاکی از تغییر تدریجی مسیر بازار است؛ بهطوری که برای سال ۲۰۲۵ رشد محدود ۰.۳ درصد و برای سال ۲۰۲۶ رشد قابلتوجهتر ۲.۴ درصد برآورد میشود.
این بهبود نسبی بیش از هر چیز به بهبود شرایط تأمین مالی و فعالتر شدن پروژههای عمرانی و زیربنایی وابسته است. با وجود کاهش نرخ بهره نسبت به اوج سال ۲۰۲۳ و مهار نسبی تورم در بسیاری از کشورهای اروپایی، فضای کلان اقتصادی همچنان شکننده باقی مانده است. هزینههای بالای ساخت، کاهش قدرت خرید، افت سرمایهگذاری خصوصی و تداوم عدمقطعیتهای اقتصادی، فشار اصلی را بر فعالیتهای ساختمانی وارد کردهاند؛ فشاری که بیش از همه در بخش ساختمانهای مسکونی احساس میشود.
بخش مسکونی همچنان عامل اصلی کندی رشد ساختوساز در اروپا به شمار میرود. تولید واحدهای مسکونی جدید در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ کاهش یافته و بر اساس پیشبینی Euroconstruct، بازگشت واقعی این بخش زودتر از سال ۲۰۲۷ اتفاق نخواهد افتاد. بازسازی مسکونی نیز که در سالهای گذشته بهواسطه سیاستهای بهینهسازی انرژی نقش ضربهگیر بازار را ایفا میکرد، در سال ۲۰۲۴ تضعیف شده و انتظار میرود در سال ۲۰۲۵ نیز با کاهش مواجه شود، هرچند در سالهای بعد به رشد محدود بازگردد. این روند نشان میدهد که دوره رونق استثنایی بازسازیهای انرژیمحور به پایان رسیده و بازار وارد فاز باثباتتری شده است.
در مقابل، بخش غیرمسکونی تصویر متعادلتری از آینده ارائه میدهد. پس از یک افت خفیف در سال ۲۰۲۴، رشد این بخش در سال ۲۰۲۵ بازمیگردد و در سال ۲۰۲۶ شتاب بیشتری میگیرد. با این حال، ترکیب تقاضا در حال تغییر است. ساخت پروژههای جدید در حوزههای تجاری، صنعتی و لجستیکی با بازنگری کاهشی مواجه شده که بازتابی از کند شدن فعالیتهای اقتصادی است. در عوض، بازسازی ساختمانهای غیرمسکونی به ستون اصلی این بخش تبدیل شده است؛ رشدی که با الزامات سختگیرانهتر عملکرد انرژی و نیاز به نوسازی ساختمانهای قدیمی عمومی و خصوصی پشتیبانی میشود.
از منظر صنعت کاشی و سرامیک، پیام این گزارش روشن است: بازگشت بازار ساختوساز اروپا نه سریع خواهد بود و نه یکدست. رشد آینده بیش از آنکه بر ساخت انبوه مسکونی متکی باشد، بر پروژههای بازسازی، ساختمانهای عمومی و فضاهای غیرمسکونی استوار خواهد شد. در چنین شرایطی، محصولاتی که کیفیت فنی بالاتر، دوام بیشتر، عملکرد انرژی بهتر و ارزش افزوده معماری مشخصتری ارائه میکنند، نقش پررنگتری در زنجیره تقاضا خواهند داشت.
برای تولیدکنندگان و فعالان صنعت کاشی، این تغییر جهت به معنای کاهش اهمیت بازارهای صرفاً حجمی و افزایش نقش پروژههای انتخابمحور و تخصصی است؛ پروژههایی که تصمیمگیری در آنها بیش از هر چیز در دست معماران، مشاوران و کارفرمایان حرفهای قرار دارد. به همین دلیل، سالهای پیشرو میتواند برای برندهایی که بر کیفیت، استاندارد و انطباق با نیازهای واقعی معماری تمرکز دارند، فرصتساز باشد؛ حتی در بازاری که رشد آن آهسته و محتاطانه است.
